|
Mitolojiye göre bir gün Apollon Thessalia'da kıyıları ağaçlarla gölgelenen Peneus ırmağı
kenarında, güzel genç bir kız gördü. Bu güzelin adı Daphne idi
ve Apollon görür görmez ona aşık olmuştu. Daphne ormanların
derinliklerinde dolaşmaktan zevk alıyor, ay ışığında yabani
hayvanları kovalamak avlamak en büyük eğlencesi idi. Yalnız
başına dolaşmayı çok seviyordu. Dahası Daphne hayatı boyunca
yalnız yaşamaya yemin etmişti. Erkeklerden nefret ediyordu bu
yüzden evlenmeyi kesinlikle istemiyordu.
Fakat Apollon ona delicesine tutulmuş peşini bırakmıyordu.
Ormanda karşılaştıklarında Tanrı Apollon güzeller güzeli bu
kızla konuşmak istedi ancak Daphne ondan korkarak koşmaya
başladı. Apollon ne dediyse onu durmaya ikna edememişti, Daphne
korkmuştu bir kere. Yorgun düşene kadar koştu koştu, daha fazla
koşacak gücü kalmadığında yere yıkıldı ve toprak anaya
yalvarmaya başladı.
"Ey toprakana beni ört beni sakla, kurtar"
Toprak ana onun yakarışını duymuştu, az sonra Daphne yorgunluktan ağrıyan
bacaklarının sertleştiğini, odunlaşmaya başladığını hissetti.
Gri renginde bir kabuk göğsünü kapladı. Güzel kokulu saçları
yapraklara dönüştü ve kolları dallar halinde uzandı, küçük
ayakları ise kök olup toprağın derinliklerine doğru indi.
Apollon sevdiği kıza sarılmak isterken bu Defne ağacına çarpınca
şaşırdı. O günden sonra Defne ağacı Apollon'un en sevdiği ağaç
oldu, ve defne yaprakları genç tanrının saçlarının çelengi oldu.
Kahramanlara ödül olarak defne yapraklarından yapılma taçlar
taktılar. |
